NL80 ABNA 0482 3604 29
t.n.v. IAHV Nederland
te Zoetermeer

Waarom is er oorlog?

Spirituele oefening is nodig
De hele geschiedenis door is er altijd wel ergens geweld geweest. Oorlog en vrede wisselen elkaar af in de wereld. Het is verbazingwekkend: landen die in de tweede wereldoorlog volledig verwoest werden zijn nu sterk en onafhankelijk. Duitsland, dat toen verslagen werd, levert nu voedsel en andere hulp aan Rusland, dat toen zegevierde. Hetzelfde geldt voor Japan. Hoewel wij geloven dat alleen vrede mensen kan helpen, heeft oorlog zijn voordelen. Maar zoals de wetenschap het leven comfortabeler heeft gemaakt, heeft het ook de oorlog heviger gemaakt. In vroeger tijden was het leven lang zo comfortabel niet, noch was oorlog zo verwoestend.
Tenzij en totdat iedereen tot hogere niveaus van bewustzijn komt, zal er oorlog op deze planeet zijn. Dat is onvermijdelijk. Een oorlog is louter een uitvergroting van de gewelddadige neiging die in alle mensen aanwezig is; je kunt bij jezelf merken dat je voortdurend in oorlog bent, ofwel met de mensen om je heen of binnenin jezelf. Deze oorlogszuchtige neiging is in iedereen aanwezig. Daarom heb je spirituele oefening nodig – om het zaad van geweld weg te branden. Alleen als het zaad van geweld is weggebrand kan onvoorwaardelijke liefde opbloeien. Anders is zelfs je liefde gewelddadig.

In oorlog is er een zekere mate van samenwerking
De meeste mensen, een handjevol gevoelige personen uitgezonderd, vinden het vermakelijk naar boksers te kijken die elkaar stompen en duwen. Tegenwoordig wordt het merendeel van succesvol entertainment gekenmerkt door geweld. Zolang het geweld niet uit de geest van de mens wordt verwijderd, is oorlog onvermijdelijk. En als oorlog onvermijdelijk is, heeft het geen zin te zeggen: ‘Ik ben vrede, ik ben in rust.’ Je moet het volledig accepteren; erken dat zowel oorlog als vrede deel uitmaakt van dit bestaan. In tijden van druk van buitenaf komen bedreigden bij elkaar. De minste bedreiging is al genoeg. Zelfs al hebben de bedreigden niets met elkaar gemeen, bij gemeenschappelijk risico zullen ze zich aaneensluiten. Dat zie je de hele geschiedenis door gebeuren; het kan om elke gemeenschap, elk land gaan. Het christendom bijvoorbeeld heeft zich in de begintijd uitgebreid, doordat bedreiging van buitenaf een kleine groep mensen dichter bij elkaar bracht en hen sterk en toegewijd maakte. Dus ook in oorlog is er een zekere mate van samenwerking. Er is harmonie, net zoals tijdens vrede. Over deze paradox kunnen we ons alleen maar verbazen. In het leven kunnen sommige dingen die aan de buitenkant mooi lijken, een kern hebben van iets onaangenaams. En iets dat aan de oppervlakte heel onaangenaam is, kan diep van binnen veel schoonheid herbergen.

Zelfs Boeddha......
Na de Mahabharata verloor India de moed om nog oorlog te voeren. Mensen hadden er schoon genoeg van en niemand wilde nog iets met oorlog te maken hebben. Dus toen Boeddha verscheen wilden de mensen alleen maar vrede. Van militaire activiteiten, de bescherming van het land inbegrepen, wilde men niets meer weten. Het overheersende klimaat was vrede en verzaking. Zelfs Boeddha, een koning en keizer, deed overal afstand van.
Omdat alles zo vredig was werden de mensen lafhartig en lethargisch, en het land zwak. Daarom kon slechts een handvol Arabische indringers dit reusachtige land veroveren en regeren, en niet gedurende een paar jaar, maar enkele honderden jaren. India verloor al zijn macht, zijn glorie, alles. In naam van de vrede, in naam van vriendelijkheid, in naam van waarden, zagen we de macht van het land te gronde gaan.
Dus inzicht en wijsheid zijn essentieel. Inzicht is begrijpen dat bij een gewapend conflict vrede essentieel is, en bij vrede wapens van wezenlijk belang zijn. Beide gaan samen.


 
Copyright © 2009 IAHV  | design by Lionel Puget "Les Plasticiens" |  Built by Warenburg Design
Contact | sitemap